Muskus- en beverrattenbestrijding

Waterschap Peel en Maasvallei houdt zich in haar beheersgebied bezig met de muskus- en beverrattenbestrijding. Dit is nodig, want als de muskusrat (die vooral bij het water voorkomt) ongestoord zijn gang zou gaan, zouden er dijkverzakkingen optreden.

In periodes van hoogwater kan dit leiden tot dijkdoorbraken en overstromingen.
Omdat het opsporen en vangen van muskusratten een vak apart is, heeft het waterschap voor dit werk zeven speciale bestrijders in dienst. Bestrijden doen ze onder andere met vangkooien en speciale klemmen die in de taluds worden geplaatst. De klemmen zorgen ervoor dat de dieren onnodig lijden wordt bespaard; het dier sterft binnen enkele seconden. In 2005 zijn alleen al in Noord- en Midden Limburg 2183 muskusratten gevangen. Dat is minder dan in voorgaande jaren. Minder vangst is - hoe vreemd het op het eerste gezicht ook klinkt - een positieve ontwikkeling. Een teruggang in het aantal vangsten duidt erop dat het waterschap de groei van de populate muskusratten heeft weten te beperken.

Het waterschap bestrijdt normaal gesproken alleen muskusratten. Maar, omdat ook de populatie beverratten sterk oprukt, wordt ook de beverrat bestreden. Net als muskusratten zijn beverratten uitermate schadelijk voor de landbouw en de waterkeringen. Het aantal in Limburg gevangen beverratten bedroeg in 2005 ruim 630. In hun leefwijze vertoont de beverrat veel overeenkomst met de muskusrat. De beverrat vertoeft vaak aan de waterkant, terwijl de de muskusrat vooral in het water te vinden is. Verder is de beverrat groter dan de muskusrat; hij meet veertig tot zestig centimeter plus een staart van veertig centimeter en is ongeveer 10 kilo zwaar. Beide rattensoorten hebben nagenoeg geen natuurlijke vijanden.