Met de aanleg van stuwtjes in sloten en beken in de regio Noord-Limburg worden zowel waterschap Peel en Maasvallei als de regionale agrariër bediend. Het waterschap voorkomt een te snelle afstroming van regenwater naar de Maas en agrariërs en tuinders krijgen meer mogelijkheden om regenwater vast te houden voor beregening van de landbouwgronden. Wat vervolgens arbeids- en kostenbesparend werkt. De Ploegmakers Aannemingsmaatschappij van Gijs Ploegmakers start medio oktober samen met aannemer Van Uijtert met het plaatsen van de stuwen. De megaklus moet in het voorjaar van 2008 zijn geklaard, maar Ploegmakers voorziet nu al een uitloop. En dat is een goed teken!
“Op dit moment zijn er zo’n 1.000 stuwen gepland. Als alles volgens plan verloopt, zijn we april volgend jaar klaar. Maar het spreekt zich snel rond. En dat levert een heleboel nieuwe belangstellenden op, waardoor ik straks nog veel meer stuwen voorzie. En dus ook meer werk en een langere realisatieperiode”, zegt Ploegmakers. Gemiddeld kan de aannemer twee grote stuwen op een dag realiseren. In het geval van een kleine stuw zijn het er dan al snel vier. De afgelopen jaren zijn in Noord-Limburg honderden stuwen geplaatst in boerensloten. Waterschap Peel en Maasvallei gaat door met die succesvolle aanpak om water vast te houden. Dit met het project De Stuwende Kracht. De eerste stuw die Ploegmakers in Noord-Limburg plaatst, komt in de omgeving van de Altweerder Heide en Hunsel. “Dit is fase 1. Daaronder valt de regio Weert, Nederweert en Meijel”, aldus Ploegmakers. “Daarna gaan we door tot aan Mook. De hele kop van Noord-Limburg komt dus zo aan de beurt.”
Voordat een stuw wordt geplaatst, tekent het waterschap de exacte locatie van de stuw in op een vergrote kadasterkaart en worden markeringen aangebracht. “Zo weten we exact waar we aan de slag kunnen”, legt Ploegmakers uit. “We komen dan opdraven met een mobiele kraan en een platte kar en plaatsen eerst het buitenwerk van de stuw. Een roestvrijstalen frame waar vervolgens een grote, halve buis in komt te liggen. Voor de waterregeling zorgen schotbalkjes, die er naar wens kunnen worden uitgehaald of juist bijgeplaatst. Dat laatste is de verantwoordelijkheid van de agrariër. Maar voor hem is het dan ook plezierig dat hij dit zelf kan regelen.”
In nauw overleg bepalen het waterschap en de betreffende agrariër wat de meest geschikte locatie voor een stuw wordt. “De rol van de agrariër in dit traject is een belangrijke”, zegt Ploegmakers. “In eerste instantie zal het waterschap zorgen voor een stukje beheer en onderhoud, zeker waar het de primaire watergangen betreft. Maar het is ondoenlijk om het waterschap dat voor al die stuwtjes alleen te laten doen. Daarom wordt ook de agrariër zelf ingeschakeld. Die kan bovendien vrij eenvoudig de stuwen zelf bedienen en daarmee het waterpeil op zijn land bepalen.”
Echte knelpunten bij het plaatsen van de stuwen voorziet Ploegmakers niet. “Wel moet je natuurlijk rekening houden met enkele zaken. Zo werkt het voor ons het gemakkelijkst als de oogst al binnen is. Dus liefst alles er af. Verder is het weer altijd een onzekere factor. De buizen die we in de stuwtjes verwerken kunnen maar een bepaalde temperatuur hebben. Bij vorst loop je dan al snel het risico dat de buizen breken. En dat moeten we niet hebben.”
Bron artikel: Nieuwe oogst, week 41/2007
